Do zaprojektowania wnętrz Ula wybrała architektkę Aleksandrę Dębińską-Węgiełek z którą już wcześniej pracowała przy swoim miejskim domu. Obie panie widziały już jak ze sobą współpracować, łączyła je zresztą ta sama energia i flow. Ula uwielbia nietuzinkowe i zaskakujące rozwiązania a Aleksandra niestrudzenie wyszukuje nowe materiały i eksperymentuje z zestawieniami. Mówi o sobie, że ma niesamowitą cierpliwość do opracowywania szczegółowych detali i tak długo poszukuje odpowiednich połączeń aż uzna je za idealne.

Nowy projekt architektoniczny obejmował dużą przebudowę od strony wzgórza oraz dobudowanie piętra. W rzeczywistości okazało się to nie lada wyzwaniem, aby połączyć starą konstrukcję drewnianą z nową konstrukcja betonowa. Projekt architektoniczny okazał się teoretyczny jednak dzięki doświadczeniu i zaangażowaniu lokalnych wykonawców powstała nowa przestronna bryła budynku, pełna światła, wykończona drewnem i kamieniem, zatopiona w zieleni.

Projekt wnętrz odnosi się do tradycji regionu dokładnie do sanatoriów zlokalizowanych w Krynicy Zdroju. Słynne sanatorium Jana Kiepury z lat 30 XX wieku to perła architektury modernistycznej tego regionu.

W całym domu zaprojektowała różne strefy wypoczynku i przytulne zakątki na czym klientom bardzo zależało.

Wnętrza tego domu zostało tak podzielone, aby na co dzień klienci mogli z łatwością korzystać z dużego domu. To głównie na parterze toczy się codzienne życie – tu jest kuchnia, serce domu, ogromny salon z rozłożystymi sofami z widokiem na góry oraz prywatna strefa master.

Na niższym piętrze mamy strefę wypoczynkową dla całej rodziny - barek z kominkiem, salę kinowa, strefę spa z sauna i tężnią a dla chętnych siłownię z masażem.

Najwyższe piętro to już strefa typowo prywatna, gdzie znajdują się pokoje gościnne wraz z łazienkami i funkcjonalnym zapleczem. Do tej strefy prowadzą stare schody z poprzedniej Willi Czarodziejki nad którymi dumnie przygląda się kobieta na witrażu w secesyjnym stylu.

Podczas budowy trzeba było dynamicznie dostosowywać projekt wnętrz do zmieniającej się struktury budynku. Stara konstrukcja drewniana na której nam bardzo zależało wymuszała niestandardowe rozwiązania, które często wymyślaliśmy z wykonawcami na budowie.

Chociażby sufit nad salonem – ilość pociągów ułożonych krzyżowo wydawała się początkowo problemem nie do przejścia, ale ostatecznie projektantka wymyśliła, aby wkomponować w nie sztukaterie o prostym kształcie które tworząc światłocień rozbijają wysokość i trudny układ.  Ale dzięki temu wnętrze jest absolutnie niepowtarzalne i ma fantastyczny klimat.

Ogromną zaletą tego domu jest widok za oknami.

Ogromne znaczenie miał to wybór materiałów wykończeniowych. Zdecydowaliśmy się na użycie dużej ilości drewna, ale stylu nowoczesnym a nie góralskim. Kolumny, klatka schodowa nawiązują to sanatoryjnego klimat okolicy. Stare ściany z drewnianych bali zostały odświeżone wyszczotkowane i pokryte białym lakierem i tworzą tło dla całkowicie nowoczesnej kuchni o prostych szaro beżowych frontach.

W tym domu nie ma w zasadzie pustych ścian. Projektantka skrupulatnie dobrała tapety, które swoją strukturą przypominają strukturę tkaniny i wypełniają puste ściany dając wrażenie przytulności. Krąży anegdota, że podobno goście odwiedzający Willę Czarodziejkę po wejściu do domu przyklejają się w zachwycie do pierwszej wytapetowanej ściany!

Wiele elementów do wykończenia klientka wraz z projektantką wyszukiwały wśród lokalnych rzemieślników. Chociażby piękne drewniane drzwi z płycinami ułożonymi pod kątem wykonane metodą rzemieślniczą w stolarni pana Jana. Lub piękny witraż w secesyjnym stylu przedstawiający piękną kobietę. Lub rzeźba tajemniczej czarodziejki witająca gości przed domem.

Mocnym kolorystycznym akcentem jest toaleta gościnna - chciałyśmy, aby toaleta gościnna była zaskakująca i nieszablonowa. Po otwarciu drzwi uwagę przykuwa mocny element w postaci wolnostojącej umywalki w transparentnym bursztynowym odcieniu. Całość tonie w ciemnych tonacjach, ściany wypełnia welurowa tapeta w odcieniach głębokiej czerwieni z nutami pomarańczy. Przyciemniony teatralne oświetlenie o wąskim strumieniu światła wydobywa te niespodziewane barwy.

Strefa master to przytulna i funkcjonalna przestrzeń w całości wykończona miękką wykładziną i strukturalnymi grafitowymi tapetami. W wysokiej sypialni z antresolą brakowało przytulności więc Aleksandra zdecydowała się wprowadzić drewniane belki pomiędzy którymi ukryła oświetlenie liniowe. Zabieg ten zmienił proporcje wnętrza i sprawił, że stało się przytulniejsze. Jednak Ula nie byłaby sobą, gdyby nie wprowadziła tutaj zaskakującego elementów: nad sypialnią znajduje się niewielka antresola zalana światłem na którą prowadzą kręcone metalowe schody. To prywatny azyl, miejsce wyciszenia i medytacji.

W części gościnnej zależało nam na tym, żeby stworzyć wnętrza przytulne i maksymalnie wygodne tak aby ci którzy przyjeżdżają na krótszy czas mieli swoją niezależną przestrzeń do odpoczynku. W każdym aneksie gościnnym znajduje się Łazienka i garderoba I każdy został wykonany w innej tonacji kolorystycznej z innym kolorem przewodnim.

Na najniższej kondygnacji znajduje się strefa wypoczynku. Prowadzą do niej ażurowe schody ze szklaną barierką - schody miały być lekkie i nie zasłaniać widoku na góry. W tej części mam dodatkowy salonik z kominkiem i barkiem pana domu. Po wyczerpującym dniu czy długiej wyprawie w góry można zrelaksować się albo w strefie spa z tężnią albo skorzystać z masażu w specjalnie przygotowanym wyciszonym miejscu.